1. برش تبخیر.
در برش تبخیر لیزری، دمای سطح ماده به سرعت به نقطه جوش خود می رسد که از ذوب شدن ناشی از هدایت گرما جلوگیری می شود. برخی از مواد تبخیر می شوند و ناپدید می شوند، در حالی که بقیه به عنوان اکستروژن از پایین صفحه توسط جریان گاز کمکی خارج می شوند. این کار به قدرت لیزر بسیار بالایی نیاز دارد.
2. برش ذوب.
در برش ذوب لیزری، قطعه کار به صورت موضعی ذوب می شود و مواد مذاب توسط جریان گاز خارج می شود. از آنجایی که انتقال مواد فقط در حالت مایع اتفاق می افتد، این فرآیند را برش ذوب لیزری می نامند.
3. برش ذوب اکسیداسیون (برش شعله لیزر).
برش ذوب معمولاً از گازهای بی اثر استفاده می کند. اگر به جای آن از اکسیژن یا سایر گازهای واکنشی استفاده شود، مواد تحت تابش پرتو لیزر مشتعل میشوند و تحت یک واکنش شیمیایی شدید با اکسیژن قرار میگیرند تا منبع گرمایی دیگری تولید کند و ماده را بیشتر گرم کند. این برش ذوب اکسیداسیون نامیده می شود.
4. برش شکستگی کنترل شده.
برای مواد شکننده که به راحتی در اثر حرارت آسیب می بینند، برش با سرعت بالا و کنترل شده با استفاده از گرمایش پرتو لیزر، برش شکستگی کنترل شده نامیده می شود. فرآیند اصلی این روش برش به شرح زیر است: پرتو لیزر ناحیه کوچکی از مواد شکننده را گرم میکند و باعث ایجاد گرادیان حرارتی زیاد و تغییر شکل مکانیکی شدید در آن ناحیه میشود که منجر به ایجاد ترکهایی در مواد میشود. تا زمانی که یک گرادیان گرمایشی یکنواخت حفظ شود، پرتو لیزر می تواند ترک ها را هدایت کند تا در هر جهت دلخواه شکل بگیرند.